Poezja współczesna. Pismo literackie i wydawnictwo.

Sławomir Hornik
Wiersze

Ajin [ע]

 

Erwin, Erwin. Zapodziane imię, które przychodzi znikąd. Dojrzały wiek, o którym mówią miliony takich samych opowieści: wódka, papieros, radio i wzrok, wpatrzony w dal albo
w dojrzewające wnuczki bawiące się pod ścianą lasu. Jesteś obok słów, na zewnątrz widzenia, to jest świetny świat, święto bez okazji, z brudnymi dłońmi bo akurat skończyła się praca
i musiałeś odejść, nie zdążyłeś. To się zdarza, Erwin, idealnie, bez ruchu, jak kot.

 

 

 

Samech [ס]

 

Popiół                                                                                                                       Słowo

cenuşă

znaczy słowo.                                                                                                   znaczy popiół.

 

 

 

Nun [ן]

 

W jakimś ty-języku                       w jakiejś ja-mowie                   :                           Ty?

 

szukałeś                                              szukałem                                :                      Kto tam?

 

siebie                                                    ciebie                                     :                             Nie.

 

 

 

Nun [ן]

 

Widzę ją we wstęgach rozciągniętych pomiędzy, popatrz: po latach, kiedy obraz się zaciera: twój dom: rozsypane igły. Rosyjskie pióro –  nigdy nie nauczyłeś się pisać. Sny – tam dorastałem.

Wciąż mam pod palcami, w zmarszczkach skóry, ziemię, spadającą na głowę, korpus, nogi, na ciebie. (Możliwości czarów są niewyczerpane; tak mógłby brzmieć psalm śpiewany na twoje przyjście). W chorobie spowiadasz się przez ciało, we śnie decydujesz czy jeszcze zostać z nami, czy już odejść; widzisz:

tylko skrawki, białe dłonie wypełnione zimą. Zamiecie, za-

(psy).

 

Sławomir Hornik
fot. M.K.

Sławomir Hornik – ur. w 1986, mieszka we Wrocławiu. Debiutował tomem Szwy (Łódź, 2018)

 

 

PODZIEL SIĘ

Do góry