i po babci
.
z pogrzebu babci zapamiętam
roladę i kluski śląskie na stypie
jedzone także dzień później
w domu, na obiad
gdy ktoś nie przychodzi bez uprzedzenia
jego porcja może przypaść komuś innemu
na wynos – czasem tak właśnie smakuje szczęście
w nieszczęściu
.
.
.
tuż przed wypadkiem
..
paczka papierosów
zostawiona na barze
i niemiecka turystyka
nielubiąca tatuaży
– byłabym piękna
gdybym miała czystą skórę
.
.
/
tuż przed wypadkiem II
.
mam dar do czytania
z ludzi
dlatego nie czytam
książek
czuję się zmęczona
zawsze gdy zbliża się
coś złego
niemiecka turystka na mój widok
mruży oczy, siedząc pod parasolem
ziewam i nabieram apetytu
– byłabym piękna
gdybym nie jadła i nie piła
.
.
.
o wypadku
.
mała dziewczynka bawi się
w uwodzicielską syrenkę
w lekarkę zakonnicę i nauczycielkę
w wyścigi konne
nigdy w dom
.
.
.
po wypadku
.
jesteśmy daleko
ze strupami na łokciach
ze śrubami w udach
byłabym piękna
gdybym umiała
czytać książki
a ludzi tylko mijać
bez otwierania
.
.
.
Koleżanka
.
Nie przekonałaś się, czy umiesz sama.
Cieszę się, że nie musiałaś.
Gdy uwierało, drażniło, swędziało
na samą myśl –
zmieniłaś przestrzeń, przekonania, przekrój
ciała ciałka nie cielska bo z tym
byłoby trudniej – pulchna mama
zawsze mówiła córce z nadwagą,
że to nie jej wina, że ładnym jest łatwiej,
że można być puszystym, ale wtedy nie jest się
puchatym.
Miękko i delikatnie chwytasz go za rękę,
wiesz że kawałek pójdziecie razem.
Lepiej nie próbuj sama,
– posiniaczone kolana mogą się nie spodobać.
.
.
.
co zostanie po człowieku bez wyrazu
.
gdy umarł ojciec
zobaczyłam jak kończy ktoś
bez wierszy
nie ma kolorów zapachów głosów
więc przynoszą kwiaty
palą kadzidło
i głośno śpiewają
śpię w pokoju
w którym umarł ojciec
i co wieczór wcieram wiersze
w skórę, wklepuję wersy
w policzki
.
.
.
Justyna Charkiewicz – rocznik ’94. Mieszkanka Bielska-Białej. Dużo pisze, mało publikuje. Lubi marketing, tanie loty i lody pistacjowe.