„Oczy szeroko otwarte” to 44 wiersze (w tym długi poemat „Dzieciństwo Anhellego”) podejmujące problematykę percepcji i spojrzenia – nieuprzedzonego, czystego, przekraczającego subiektywną perspektywę podmiotu lirycznego lub kogokolwiek w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Wiele z nich ma charakter dialogiczny. Pojawiają się odniesienia do Słowackiego, Miłosza, Różewicza, do Williama Carlosa Williamsa, Patricka Modiano czy Pära Lagerkvista. Ważny jest też motyw „końca poezji”, wyczerpywania się wyobraźni i wrażliwości poetyckiej. W ostatnim wersie pojawia się „wielkie O”, sygnał zachwytu i znak otwartych oczu. Wystarczy uważnie patrzeć, a świat wcześniej czy później odsłoni swoją tajemnicę.