Przepis na przebudzenie
Julia Jerzykiewicz
poczucie schyłku jest obecne na równi z soczyście zieloną nadzieją na niemal arkadyjskie życie
Menu
/
Menu
Przepis na przebudzenie
Poezja jak miesiąc miodowy
Piotr Gajda
Dążenie do sprokurowania geopoetycznego toposu
Mieć poezję w genach
Julia Jerzykiewicz
I zamiast radosnego hebrajskiego Alleluja zostaje tylko przyziemny: Allel.
O „Ludziach”
Piotr Śliwiński
Niebanalna, komplikująca, niemanieryczna, treściwa i atrakcyjna.
O powieści Jacka Bieruta „Ludzie”
Jacek Łukasiewicz
Czytelnik może na tym poprzestać, czytać jednym tchem z krótkimi przerwami na posiłki i sen.
Aulicha biel i czerń
Kinga Młynarska
Mężczyzna czuje potrzebę wyrażania pewnych spraw
Potęga miniatury. O „Królewnie z kukurydzy” Miry Ledowskiej
Jacek Zalewski
Lektura tekstów opisujących Holocaust z perspektywy kogoś, kto go doświadczył, nie jest na moje nerwy
Ta łuna to on
Jacek Bierut
I zaczynasz traktować tekst jako ciało
O wierszach Marcina Sendeckiego (Dukt 12)
Jacek Bierut
jak te wiersze są zrobione metrycznie
Jadwiga Mizińska
Drogocenne pustynnienie
Zwyczajna spowiedź powinna się przeto zamienić w zapowiedź.
Król wyjechał
Leszek Budrewicz
Jednocześnie definiuje źródła antydemokratycznej grozy: kryzys nowoczesności, samotność, niewiedza, bezradność.
Poezja podarowuje
Konrad Sikora
wiersz staje się owocem spotkania
„Doskonale żywe umieranie” – o książce „raport z zimnego kraju” Doroty Ryst
Rafał Kasprzyk
Zastanawiam się, czy Ryst w tej książce nie próbuje odnaleźć właśnie tego, czego zabrakło.
Kosmos uciskający nerwy
Rafał Kasprzyk
O książce Sylwestra Gołębia „Nomada”.
Recenzje uwięzione w płci. K
Rafał Gawin
Szychowiak przede wszystkim zwraca uwagę na odbiorcę komunikatu.
