Przepis na przebudzenie
Julia Jerzykiewicz
poczucie schyłku jest obecne na równi z soczyście zieloną nadzieją na niemal arkadyjskie życie
Menu
/
Menu
Przepis na przebudzenie
Poezja jak miesiąc miodowy
Piotr Gajda
Dążenie do sprokurowania geopoetycznego toposu
Mieć poezję w genach
Julia Jerzykiewicz
I zamiast radosnego hebrajskiego Alleluja zostaje tylko przyziemny: Allel.
O „Ludziach”
Piotr Śliwiński
Niebanalna, komplikująca, niemanieryczna, treściwa i atrakcyjna.
O powieści Jacka Bieruta „Ludzie”
Jacek Łukasiewicz
Czytelnik może na tym poprzestać, czytać jednym tchem z krótkimi przerwami na posiłki i sen.
Aulicha biel i czerń
Kinga Młynarska
Mężczyzna czuje potrzebę wyrażania pewnych spraw
Potęga miniatury. O „Królewnie z kukurydzy” Miry Ledowskiej
Jacek Zalewski
Lektura tekstów opisujących Holocaust z perspektywy kogoś, kto go doświadczył, nie jest na moje nerwy
Ta łuna to on
Jacek Bierut
I zaczynasz traktować tekst jako ciało
O wierszach Marcina Sendeckiego (Dukt 12)
Jacek Bierut
jak te wiersze są zrobione metrycznie
Jadwiga Mizińska
Drogocenne pustynnienie
Zwyczajna spowiedź powinna się przeto zamienić w zapowiedź.
Król wyjechał
Leszek Budrewicz
Jednocześnie definiuje źródła antydemokratycznej grozy: kryzys nowoczesności, samotność, niewiedza, bezradność.
Krzysztof Kleszcz o psiej
macham obiema rękami i mam wrażenie, że się unoszę
utracjusz
Reinterpretacje #1 / Ferenc Karinthy / Noc Don Juana
Akt zniewalania dokonuje się przede wszystkim za pomocą słowa.
Ważny rzeczywiście „spakował lata w papierowy plik”
Karol Maliszewski
Nawet czytając tak piękne wiersze, bierzemy udział w jakimś rozrachunku. Społecznym, politycznym, historycznym. Tym bardziej bierzemy.
Bardzo krótko / Meša Selimović / Derwisz i śmierć
utracjusz
Atmosfera państwa totalitarnego potęguje kafkowską sytuację bohatera, stylistycznie lokuje się jednak Selimović z dala od praskiego pisarza, operując językiem złożonym, ciężkim i niekiedy wręcz poetyckim.
