waluta
.
kosmosy na minach
stroją wybuchy
nastawione na zysk
ostatecznie wszystko da się policzyć
kry które istniały
dni które nadejdą
kosmosy zrzedną jak gęstość
wystrojonych twarzy
nastawionych na zysk
słowo za słowo
w kantorze każdego języka
.
.
.
zapisane w notatniku
.
wiersze to moje schody
idę po nich by nie zbudzić
punktów oznakowanych
na mapie
szerokości geograficzne
śpią we mnie
chcą mnie zgubić
miejsca których nie ma
wsiąkają w poezję
jak w otwarte usta
wybrakowano mi drogę
wierszem który sam się pisze
i chyba wiem
gdzie jest zapisany
.
.
.
bezdomni
.
a to wszystko by mieć na chleb
pysk sobie wytrzeć piętką
podziurawić języczkiem
a to wszystko
by mieć jak lisy nory
a ptaki gniazda
pozostać człowieczym
a to wszystko by móc powtarzać
błędy flipperów
.
.
.
spełnienie
.
marzenia jak ruchome ostrza
wchodzą w ciało i wychodzą z potem
co chciałem to mam: prosiłem się
poznałem smak ziemi nasączonej porażką
żarłem piach jak witaminy
wstawałem silniejszy
wstawałem jak korzeń
wrośnięty w ruchome schody
może dotrzeć gdzie tylko chce
ten który nauczy się dobrze chcieć
.
.
.
nocna zmiana
.
idę za algą z piasku
wiezie mnie na taczkach
pan ze złotym wąsem
idę za algą
i będę iść tą drogą
bo łatwiej się później przyznać do błędu
niż do snu
idę za algą z piasku
napiszę o tym jutro wiersz
wypalę go w głowie jak rozgrzany metal
na twardym zadzie krowy
idę za algą
będą niezłe dymy
.
.
.
.
Amelia Pudzianowska (ur. 2001) – laureatka kilkudziesięciu konkursów literackich. Publikowała w internecie, prasie, audiobookach, antologiach. Autorka reportaży, storytellerka, slamerka, reżyserka, autorka warsztatów. W 2025 roku nakładem wydawnictwa Biblioteki Śląskiej ukazała się jej debiutancka książka pt. guzik prawda.