
Julia Jerzykiewicz
Wiersze
Echa przeszłych żyć zmarszczone jak śliwka zgniją

Echa przeszłych żyć zmarszczone jak śliwka zgniją

pęknięta ściana spływała do rzeki

szkice z J….

nie mogąc się wydostać

Mamy czuć się wartościowi, dzięki komuś?

który się podnosi

zbyt bliski wschód

Rusek ma osiem milionów.

ale ty trzymałbyś moją dłoń

dane nam będzie

poeta pełni uprzywilejowaną rolę w społeczeństwie

Oddały się ziemi.

nie powtarzajcie mi się

wielopiętrowe łaknienie władzy

dotykają ustami nabrzmiałych smartfonów