Wariacja V
.
między prawdą a kłamstwem linia, lina, czy sparciały sznur?
pewność i niepewność idą w parze, tańczą trzymając się za
ręce, jak stare małżeństwo pełne żalów, ale nierozłączne, jak
lina pełna dziur, jak ten zmurszały sznur co jeszcze trzyma,
trzyma się serca, trzyma się nadziei na jutro. jutro wstanie dzień.
pewność, że nie ma pewności. wstaje dzień? a może nie ma dnia?
a może to tylko jakiś sen. kłamstwo o tym, że kolejny dzień
się zaczyna. wiara czyni cuda i zobaczysz dzień w ciemnej
nocy, a może tylko światło księżyca. między dniem i nocą cienka
linia, a może lina, a może sznur, pękający, murszejący sznur.
.
.
.
Wariacja VI
.
czas nas zapomni? nikt nas nie zapamięta? a gdyby tak wejść do
jajka i poczekać na lepszy świat? schować się w skorupie i czekać
na historyczną chwilę ekspansji kosmosu – wyklucie! teleskop.
największe odkrycie. czy kosmiczny teleskop NASA pozwala
widzieć dalej, dalej niż z perspektywy wysiadywania jaj. on nas
cofnie w czasie do momentu powstania pierwszych gniazd, do
momentu składania jaj. wiecznie bezdomnych, niczyich od lat,
od stu milionów lat. po wielkim wybuchu na popiół roztarł je czas.
a teraz astronomowie zobaczą nasze wyklucie z gwiazd. zobaczą
jak zmartwychwstaje czas. zobaczą jak wyfruwamy z gniazd.
.
.
.
Wariacja VII
.
nie wiem jakie ma znaczenie prawda, czy to cień czy sylwetka?
prawda leży gdzieś na dnie? i jak widziadło wyłania się z mgły?
jaka to sylwetka? szczupły linoskoczek, który mierzy wysokość
upadku? przecież można spaść w cień, w bezmyślność, w mary,
w podejrzliwość, w przypadek, w nieprzewidziane, w ciężki sen.
traf chciał, a może los postanowił: popiół z twojego papierosa
wiatr przyniósł do moich stóp. gdzie jest powód? kolejny raz
przyszedł a potem odszedł czas? zwycięzcy nigdy nie mówią o
przypadku, przypadek to bóg, który rozdaje incognito karty.
traf chciał: popiół z papierosa wiatr przyniósł do moich stóp.
.
.
.
Wariacja VIII
.
przypadek to zwykle skrzyżowanie losów i nie zależy
od niczego. nigdy nie wiemy dlaczego. dlaczego. ach
gdyby wiedzieć, znać przyczynę, ona też ma przyczynę,
gdzie jest powód przyczyny? z czego się wywodzi? czy to
portier, który otwiera nam drzwi i można wejść w pustkę
albo w szczęście? niespodzianki spadają jak deszcz, jak
motyle siadają na kwiatach i żadna prognoza pogody nie
podaje przyczyny. dlaczego dzisiaj motyl usiadł na twój
pachnący kwiat. pachnie tysiące kwiatów. czy motyl wie,
zna przyczynę? spija twój sok. chwila po chwili spija sok.
.
.
.
Wariacja IX
.
kształt koła. taki kompletny, taki ucieleśniający doskonałość.
fascynujący. trzeba zobaczyć, jak idzie. jak idzie swoją magią
od słońca do krągłości kobiety. od bańki mydlanej do pętli czasu,
do wiecznego powrotu. jak działa kojąco. jaką przynosi ulgę
śmierci. uwalnia śmierć od przyszłości. od całej małej nostalgii,
która plami zasady szczęścia. udaje mu się w cudowny sposób
połączyć trwanie z jeszcze raz. i nagle dramatyczny czas, który
ma początek i koniec, to tylko wieczne trwanie, to tylko pętla po
której wszystko wraca. wszystko wraca do wiecznego powrotu,
do życia. śmierć bez żadnego skutku. w kształcie koła bez kursu.
.
.
.
Wariacja X
.
ewolucja nie pokona bariery czarnej dziury? a może nauczymy
się żyć pomiędzy tunelami łączącymi dwie odległe części
wspomnień? trzeba znaleźć energię i przekroczyć horyzont,
zanim nas zauważy grawitacja, przekroczyć horyzont zdarzeń
i biec szybciej niż wspomnienia. odważnie ścigać się z życiem.
z wczorajszym życiem, a potem przegonić nawet jutro i przegonić
śmierć i wejść w nowe życie, wejść w reinkarnacje, wejść w punkt
w przestrzeni, z którego nikt nie może uciec, nawet światło. nikt
nie może uciec przed przyciąganiem czarnej dziury, ale kiedy
tam zajrzysz, zobaczysz, jak wygląda płynący od zawsze czas.
.
.
.
Grażyna Wojcieszko (ur. 1957 w Bydgoszczy) poetka, tłumaczka (angielski, francuski, hiszpański), animatorka kultury i inicjatorka projektów interdyscyplinarnych. Autorka sześciu tomów poetyckich oraz tomu prozy poetyckiej. Publikuje regularnie w pismach literackich w kraju i za granicą (np.: Odra, Twórczość, Afront, Wyspa, Borders In Globalization) oraz na portalach (np.: Babiniec Literacki, Helikopter). Laureatka wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich. Do jej najważniejszych osiągnięć należą: Grand Prix VIII Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „O Granitową Strzałę” (2016) za zestaw wierszy, który stał się częścią tomu Zaklinanie oraz Nominacja w II Konkursie im. Tymoteusza Karpowicza na projekt tomu poetyckiego.
Poetka należy do najczęściej tłumaczonych współczesnych poetek polskich (francuski, angielski, hiszpański, szwedzki, czeski, chiński). Jej wiersze znalazły się w Anthologie de la poésie mondiale (Światowa antologia poezji) w serii Collection Planètes (Éditions Caractères, Paryż). Aktywnie uczestniczy w festiwalach literackich oraz wydarzeniach promujących poezję, zarówno w Polsce, jak i za granicą. Brała udział w Festiwalu Góry Literatury (2024), Krakowskie Noce (2025), Le Printemps des Poètes (Wiosna Poetów) – w edycjach m.in. w Luksemburgu i Francji, Ponte Poética w Hiszpanii, Marché de la Poésie w Paryżu.
W roku 2017 powołała Fundację czAR(T) Krzywogońca, której prezesuje do dzisiaj. Fundacja ma swoją siedzibę w miejscowości Krzywogoniec w Borach Tucholskich i stanowi centrum inicjatyw artystycznych.