Ile waży ciało
.
Dawno mnie nie było, oswajałam miejsca wypełnione
czernią i wrzaskiem. Głosy rozchodziły się po kończynach,
sunęły pod skórą udającą martwy pancerz.
Tylko tak można było przeżyć. Wytrzymać napór żywiołów.
Wypłynęłam na powierzchnię bez zapowiedzi
i wcześniejszych prób. Uczę się nowego.
Między warstwami skóry – ulga, między oddechami – ciemność,
która przyrasta do tkanek, zajmuje szczeliny, puszcza soki,
wypuszcza pędy, oddaje to, co gorzkie, co sprawia ból.
Nie może przeoczyć żadnej blizny.
Ciało jest lekkie, naskórek waży tyle, ile wszystkie
przetrzymane lęki. Nieprzespane noce przywierają do warg;
jeśli zostaną połknięte – już nigdy nie odnajdę drogi powrotnej.
.
.
.
Znieczulanie
.
Żyje we mnie szare głośne morze,
szorstkie powietrze zebrane z niepełnych
oddechów, ogień – który nie sprawia już bólu,
bezdrzewne martwe polany i sucha ziemia
zapychająca żyły.
Modlę się o deszcz, resztki wolnego nieba i lód,
by pozwolił sercu bić po znieczuleniu.
Małe owady poruszają się w skórze tam
i z powrotem. Przywiązujemy się do siebie
organicznie. Zaglądanie pod skórę nadal onieśmiela
i trochę przeraża.
Kurczę się i wracam na swoje miejsce.
Strach przecież i tak ma co najmniej siedem żyć.
Nie można liczyć na wygraną.
.
.
.
Gra w zielone
.
Dzisiaj odczuwam jedynie połową ciała,
tą, która jeszcze nie zdaje sobie sprawy z zagrożenia.
Uciekam, chowam się przed innymi ciałami – z pozoru
trudnymi, obcymi.
Z dużej odległości wyjmuję z ich głów skrawki
myśli i sposobów radzenia sobie z lękiem i bólem.
Tkwimy na małej przestrzeni jak naczynia połączone.
Cudza obecność zatrzymuje się na języku, przecina go
w połowie, zanim oczy zmętnieją przez utratę sił.
Zanim ostateczny strach wejdzie pod skórę i wszystko zabierze.
W innym wymiarze krew mogłaby być zielona,
na uspokojenie żył i głosów w głowie, a ciało bez skóry
podatnej na uszkodzenia.
W innym wymiarze może poznałabym sposób
na nieumieranie.
.
.
.
.
MAGDALENA ŁUBKOWSKA – ur. w 1981 r.; w latach 2005 – 2019 nauczyciel języka polskiego w Czerwionce-Leszczynach, obecnie nauczyciel bibliotekarz w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej w Żywcu. Członkini Stowarzyszenia Autorów Polskich O/Warszawski II, Polskiego Stowarzyszenia Haiku, wiceprzewodnicząca Grupy Literackiej im. Emila Zegadłowicza „Gronie” przy Towarzystwie Miłośników Ziemi Żywieckiej. Laureatka wielu konkursów ogólnopolskich i międzynarodowych. Publikowała m. in. w „Twórczości”, „Toposie”, „Odrze”, „Śląsku”, „Akcencie”, „Migotaniach”, „Post Scriptum”, „Wydawnictwie J”, „Pro Libris”, „Suburbii”, „Akancie”. Autorka pięciu książek poetyckich.