-•-
.
był_ś
.
.
.
-•-
.
leniwa
niepotrzebna
obca
kpisko słaba emotka
owca splątana w dualizm
bez stada blada
niezdolna
wolna zbyt ciągle
ziewająca
głośno kiedy nie można
milczę kiedy trzeba oddać
płacząca w dzień
spaczony rdzeń
.
.
.
-•-
.
życie z obsesją
sprzątanie
jakbym chciała zetrzeć
wszystko
ślady po sobie samej
wycieranie
odkładanie
po każdej czynności
na swoje miejsce
jakbym chciała zatrzeć
uwidocznić brak
unaocznić fakt
że mnie tu nie było
wcześniej i nie będzie
jestem
nawet jeśli odkryłam
w tym całym wymiataniu
coś co bez końca jest lepkie
.
.
.
-•-
.
upalna noc zimny poranek
zmiany klimatyczne
wszystko na swoim miejscu
wieczór
te same rytuały
poranek
znany taniec
każdy detal uspokaja
w poczuciu czegoś stałego
jednak gdy wzrok
mój wędruje
w kierunku górnego okna
wzbudzasz lekki niepokój
na widok zwykłej klamki
w pozycji
niedomkniętej
bo tak ją zostawiłeś
.
.
.
-•-
.
dziś tak
z rozpędu
chciałam zapytać
co robisz
jak się czujesz
.a.o
czy coś cię boli
coś dziś jadłaś
albo cię zabrać
do
gdzie zechcesz
chciałam poprosić
ciebie
grzecznie
.a.o
daj jakiś
pozytywny
ku nam
w tych trudnych czasach
sygnał
że żyjesz będąc całkiem
oddzielnie
.
.
.
-•-
.
prosto z ogrodu letniego
sypkie tony
niebieski żółty czerwony
już nie wieje
drony wrony
wiatr wcielony
płaszczyzna rozeszła
się w końcowe
nie ma
cichutko w kryzysie
modły do boga
nocy
rozbłysk zastygł
potężny strzał w środku
dnia
naiwnie trafiony
wyparował w mig
ugotowany przecieka
serce stygnie spokojnie
umysł rozszczepia
przystojny
mięsisty portret podskórny
jakby nie było wojny
.
.
.
-•-
.
ponury absurd
w tańcu empirycznym
porywającym
ciągłością zwodniczą
niepotrzebne skreślić
błędy
chcą popełniać
pędy złaknione
doganiać
się
w spirali obłędu
trwania niepojętego
dla którego
doświadczenie innego
to nie drogowskaz
historia ty dziwko
zawiodłaś
.
.
.
.
Katarzyna Osipowicz (ur. 1979), artystka sztuk wizualnych. Miłośniczka poezji, filozofii i muzyki współczesnej.