stróż
.
podaj włosy naczyniom
staną się wodą dla nienasyconych
ptaki i konie biegną przez komnaty
zatrzymaj je liną
po której krople do góry ciągną
jak windą między piętrami zamku
dotknij warkocza dom dla pokoleń
kształty w szklance nie pytają o drogę
wsiadasz do poduszki
biegniesz przez komnatę
i znów noc nazywa cię spokojem
.
.
.
musimy robić wszystko co możemy
.
wołają po imieniu tysiące innych imion
ktoś kto był nami macha im zza szyby
ta szyba pamięta kim byłeś przed chwilą
pochłania i odbija aż wracasz do siebie
sklejony z odprysków światła
.
.
.
abraham pod prysznicem
.
moja prawa ręka to śmierć
moja lewa ręka zabija
stoję oto i patrzą szampony
jak widok z okna prowadzę
widzę was ciałem
gęsią skórą i radością z rabatów
voucherów warsztatów czarów
moja prawa ręka cię kocha
moja lewa ręka się poci
idź na drugą stronę wołają
tam znajdziesz ziemię i pestki
.
.
.
.
Amelia Pudzianowska (ur. 2001) – laureatka kilkudziesięciu konkursów literackich. Publikowała w internecie, prasie, audiobookach, antologiach. Autorka reportaży, storytellerka, slamerka, reżyserka, autorka warsztatów. W 2025 roku nakładem wydawnictwa Biblioteki Śląskiej ukazała się jej debiutancka książka pt. guzik prawda.