Porada
,
Drogi Wędrowcze!
Współtowarzyszu! Tułaczu! Biegunie!
Ty, który mijasz mnie w milczeniu
i Ty, który spuszczasz wzrok, gdy idę!
Droga Istoto
w wiecznym ruchu
w wiecznej przechadzce
w wiecznej drodze do Domu!
Uważaj, proszę, uważaj, co mówisz
co myślisz, co sądzisz
czego pragniesz i oznajmiasz!
Uważaj na Słowa, uważaj jak na piękny kwiat!
Uważaj, bo Słowa Ciałem się stają
Twoją Rzeczywistością
od zawsze, na zawsze i po wieki wieków
Amen.
.
.
.
Masz Rację
.
Wybierasz Słowo
Bóg
i masz Rację.
Wybierasz Słowo
Życie
i masz Rację.
Wybierasz Słowo
Rzeczywistość
i masz Rację.
Wybierasz Słowo
Wszechświat
i też masz Rację.
Zawsze masz Rację
nawet jeśli o tym nie wiesz.
.
.
.
Twoje Dzieło
.
A gdyby tak Twoje Życie
to wszystko, co Cię spotyka
czego doświadczasz
co przeżywasz
co osiągasz i co posiadasz
było Twoim Dziełem?
A gdyby tak Twoje Życie
było Lustrem
odbiciem
tego, co w Sobie nosisz
co kryjesz, chowasz przed innymi
tego, co myślisz?
Co wtedy?
Co myślisz o Sobie?
Dumny jesteś ze swego Dzieła?
Czy chcesz je jeszcze dopieścić?
Dorysować kilka linii?
Dokleić kilka perspektyw?
Co myślisz o swoim Dziele?
Jest ukończone?
Doskonałe?
Możesz je oddać do Muzeum
na widok publiczny?
Czy jeszcze chcesz je dopracować?
A może porzucić?
Zmienić kierunek?
Obrać inny kurs?
Pójść w inną stronę?
To Ty decydujesz!
To Ty jesteś Artystą!
To Twoje Dzieło!
.
.
.
Krzyż
.
Po co Ci ten Krzyż?
Kto kazał Ci go dźwigać?
Kto Ci go zrzucił na barki?
I w jakim celu?
Czy na pewno chcesz go targać?
Iść z nim przez całe życie?
Ciągnąć za sobą po wszystkich ścieżkach?
Zatrzymaj się! Odpocznij!
Odsapnij na chwilę!
Odstaw Krzyż na bok!
Oprzyj go o ścianę i popatrz!
Przyjrzyj się! Co widzisz?
Skup się! Co dostrzegasz?
Widzisz to?
Krzyż jest lekki, leciutki, to piórko!
Nic nie waży!
Nie ma w nim nawet grama materii!
Jest cały z Myśli!
Z Twoich Myśli!
Nic więcej w nim nie ma!
A teraz pomyśl!
Chcesz dalej go dźwigać?
Czy już wystarczy?
Nie chcesz?
To proste
Wystarczy, że teraz pójdziesz dalej
i zostawisz Krzyż oparty o ścianę.
.
.
.
Lustro
.
Wyobraź Sobie, że świat, w którym mieszkasz
jest Twoim Odbiciem.
To Lustro.
Nic więcej.
Codziennie się w nim przeglądasz.
I jakie jest Twoje odbicie?
Jesteś zadowolony, szczęśliwy, radosny?
Podoba Ci się Twoje odbicie?
Tak?
To kontynuuj, idź dalej, rób to samo!
Nie?
To zmień swoje myśli, swoje słowa, swoje czyny
a za moment, za sekundę
w tej samej chwili
zmieni się Lustro, w którym się przeglądasz
i zmieni się Twoje Odbicie.
.
.
.
.
Andrzej Wasilewski, urodzony w 1980 r., mieszka w Kiełczowie pod Wrocławiem, ukończył filozofię i filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie obronił też pracę doktorską z literaturoznawstwa. Studiował też filozofię na Uniwersytecie Paryskim VIII.
Opublikował cztery książki: dwie powieści, Rozmowy młodej polski w latach dwa tysiące coś tam dwa tysiące coś, Szczecin 2012 oraz Jednodniowy spacer po dwudziestu kilku głowach, Szczecin 2016, pracę naukową, Teorię literatury Stanisława Lema, Szczecin 2017 oraz poemat Jestem i, Szczecin 2019.