Południe w płomieniach
.
Prawie rok minął,
a wciąż była pustynia.
Ani twój głos, ani twój krok,
nic, co pozwoliłoby przetrwać.
A jednak — trwałem.
Włóczyłem się po barach,
czekając, aż ktoś przyjdzie.
Nikt nigdy nie przychodził,
tylko ci sami pijacy
o szarej skórze,
połamanych zębach.
A ja nie piłem:
pozwalałem piwu stać,
przewracałem brudne kufle
aż do płonącego południa:
Ty.
Potem — ty.
I odtąd — ty.
I jutro — ty.
.
.
.
Errata
.
Moja Errata;
kocham cię, choć nie powinienem był.
Najpiękniejsze z moich blizn
to te, które nanoszę na wszystkie rany
mojej skóry, byś mnie nawiedzała.
Zamieszkaj w wysuszonych ranach,
pocałuj blizny;
one są twoje tak samo,
jak to, co we mnie najlepsze.
.
.
.
Mgła oddechu
.
Mgła —
to żółć miłości.
To także, przed moim domem,
para twojego oddechu,
która mnie ściga,
gdy nadchodzi godzina spotkania.
Wtedy otwieram drzwi,
by pochwycić twoje ramiona,
których nie dostrzegam.
.
.
.
Serce ze słomy
.
Mam serce ze słomy,
takie, na które
nie wolno dmuchać zbyt mocno.
Rozsypuję się albo płonę
na łaskę twoich warg,
których już nie widziałem.
A gdy nie zostaje nikt,
słyszę ptaka, co każdej nocy
wije gniazdo w moich wnętrznościach,
opłakując świt, co miał być łagodniejszy.
.
.
.
.
Charles Garatynski urodził się w 1998 roku w Bordeaux. Dorastał u boku matki — malarki polskiego pochodzenia, która przybyła do Francji w sytuacji nieuregulowanej. Jego pisarstwo oscyluje między ironią o gorzkawym posmaku a dyskretnym, podszytym melancholią liryzmem. Tworzy prozę, poezję oraz teksty dramatyczne.
Laureat nagrody Pampelune 2025. Jego opowiadania ukażą się niebawem w czasopismach Marginales, Traversées i La Revue des Ressources, a wiersze — w nadchodzących numerach Lichen. Publikuje także po polsku — m.in. w czasopiśmie e-eleWator.
Jako badacz zajmuje się również literaturą polską, z której czerpie istotne inspiracje. W środę 24 września 2025 roku wygłosi wykład w Orleanie na temat dialogu między twórczością Brunona Schulza a literaturą francuską. W grudniu zaprezentuje referat na konferencji „Faire corps avec le passé : exposer l’histoire par les pratiques corporelles” (Autun, Université de Franche-Comté, 4–5 grudnia 2025), poświęcony teatrowi Witkacego.