Ogień
.
błogosławione
zapałki
w twoich dłoniach
na każde skinienie
spóźnione o krok
gdy nasze oczy
poszukują siebie
w ciemności pokoju
.
.
.
To już było, lecz jest nowe
.
niepodobna jestem do siebie
umiera we mnie –
szary ptak
niepodobna jestem do siebie
rodzi się we mnie –
błękitny szał
niepodobna jestem do siebie
lecz ja przypominam samą siebie
tylko ty
widzisz mnie pierwszy raz
.
.
.
***
.
chciałabym być ptakiem
rozpościerać skrzydła
nad twoim okiem
siadać na krawędzi
twoich źrenic
i mierzyć kroki
od dnia do dnia
i zawsze wracać
na czas
.
.
.
Szafran
.
pośpiesz się
za chwilę stracę
drogocenne
właściwości
o świcie
twoie dłonie
cierpliwie
zbiorą
każde
ocalone
słowo
.
.
.
Koliber
.
mam puste kości
wypełnione powietrzem
ciężkość to próba lotu
zbyt szybko poruszam skrzydłami
utrzymując się
ciągle w tym samym miejscu
.
.
.
Emilia Sypniewska (Mila Gros) – ur. 12 kwietnia 1997 roku. Poetka z Olsztyna, związana z lokalną Pracownią Literacką. W swojej twórczości skupia się na kobiecości, emocjach i obrazach codzienności. Interesuje się również fotografią oraz modelingiem artystycznym, traktując obraz i słowo jako dwa uzupełniające się języki opowiadające o wrażliwości.