w magicznym ogrodzie
.
znowu jestem w ogrodzie. przywołuję ptaki
które odleciały jesienią i nie chcą powrócić.
przygotowuję farby którymi wiosną będę
malował skrzydła motylom i ptakom
usadowionym na gałęziach rabat.
odliczam dni do ich przylotu i usiłuję przemienić je
w godziny. zanurzony w gęstej od magicznych
zaklęć mgle czekam co przyniesie
jutro.
.
.
.
stare drzewa
.
poznałem wiele krajów lecz nigdzie nie odnalazłem
siebie. tylko piramidy udawanych uśmiechów
ironicznie przymrużone oczy muzeów sugerujących
że w swoich wnętrzach kryjemy eksponaty
z tej samej epoki. próbuję odrodzić się
w sylwetkach mijanych chłopców i spojrzeniach
roześmianych dziewcząt ale zbyt szybko stają się
przeszłością. tylko stare drzewa obok drogi
wyciągają do mnie ramiona.
nie pozwalają odejść.
.
.
.
gałąź
.
kolejna bezsenna noc. patrzę w gwiazdy. zbyt wiele
by policzyć. są za odległe by stały się
namacalne. tylko gałąź za oknem jest realna.
uchyla się pod dotykiem mego spojrzenia i co chwila
puka lekko w szybę jakby chciała mnie wyprowadzić
z tego mieszkania w krainy mego dzieciństwa. cichutko
otwieram okno i podążam za nią kalecząc stopy
o wieczność.
.
.
.
puste bocianie gniazdo
.
opustoszały dworzec straszy odrapanymi peronami.
pociągi odjechały i nie chcą powrócić. tak
jak ich pasażerowie. nikt nie chce tu wracać.
na dachu gniazdo bocianie zieje pustką.
kreślę w powietrzu rozkłady kursów ptaków
i trajektorie ich lotów. Może choć one
odnajdą drogę do gniazda.
.
.
/.
śnienie
.
Ewie
wymyśliłem ciebie w młodzieńczych snach. zanim
stałaś się. zanim moje oczy przyzwyczaiły się
do twojego widoku. usta nauczyły twojego smaku.
dopiero kreśliłaś w oczach pierwsze przebłyski
uśmiechu. jeszcze nieświadome że sen stanie się
jawą. szedłem ulicą i śniłem. budziłem się a sen
się nie kończył. wyciągnąłem rękę a ty obok
właśnie stawałaś się.
.
.
.
.
TADEUSZ ZAWADOWSKI – poeta, redaktor, krytyk literacki; urodził się 9. 12. 1956 r. w Łodzi, od 1981 roku mieszka w Zduńskiej Woli, gdzie współtworzył Klub Literacki „TOPOLA” ( którego był nieformalnym liderem i redaktorem serii wydawniczej Biblioteka TOPOLI ) oraz Klub Twórczej Pracy „BEZ AUREOLI” . Członek Związku Literatów Polskich. Laureat około 250 międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów literackich oraz wielu nagród literackich m.in.: POLCUL FOUNDATION ( w kapitule m.in. Jerzy Giedroyć, Gustaw Herling – Grudziński, Jan Nowak – Jeziorański) oraz za całokształt twórczości literackiej: IANICIUSA imienia Klemensa Janickiego, Nagrody Ekspresjonistyczną FENIKSA im. Tadeusza Micińskiego i SUPER CYSIORA. Za dokonania na rzecz rodzinnego miasta przyznano mu tytuł Zduńskowolanin Roku 1999 oraz medale Zasłużony dla Miasta Zduńska Wola (2008)i Zasłużony dla Powiatu Zduńskowolskiego (2010). Minister Kultury i Sztuki w roku 1995 przyznał mu tytuł Zasłużony Działacz Kultury. Jest autorem blisko dwóch tysięcy publikacji w ogólnopolskiej, emigracyjnej i zagranicznej prasie literackiej. Swoje wiersze i teksty krytyczne publikował w ponad 250 antologiach literackich. Były tłumaczone na języki: rosyjski, łotewski, chorwacki, bośniacki, serbski, słoweński, macedoński, grecki, hiszpański, włoski, niderlandzki, francuski i angielski. Wydał 18 tomów poetyckich: Fotoplastikon (1987), Witraże (1991), Demony (1992), Przedrośla (1994), Listy z domu wariatów (1995), O Elizabeth, Berenice i jeszcze innych kobietach (1997), Krajobraz z kroplą w tle (1997), Lustra strachu (2000), Ścieżka obok raju (2005), Między horyzontami (2006), Powrót do domu wariatów (2007), Listy i cienie (2011), Kiedyś, (2014) – Nagroda Literacka im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno i wyróżnienie XXXVII Międzynarodowego Listopada Poetyckiego , Mrówka (2017) oraz budzik z opóźnionym zapłonem – nominacja do Nagrody Literackiej 43. Międzynarodowego Listopada Poetyckiego, (2019), dopóki budzik tyka (2020), raport z czasów zarazy ( 2021), ptaki spadające w niebo (2023) i senne mosty (2025).