już czas
.
wchodzę w jesień. w szpaler drzew przy drodze.
dotykam dłonią ich barw chełpiących się miedzią
czerwienią i złotem nim przemienią się
w bezlistną ciszę. w górze klangor żurawi
woła że już czas
odlecieć.
.
.
.
krzyk rybitwy
.
uporczywie śledzę linię łącząca morze z niebem. moment
gdy ludziom wyrastają skrzydła i stają się ptakami.
jesienią – jak co roku – odlatują do ciepłych krajów
pozostawiając puste gniazda. tylko ja tkwię
na brzegu niczym stara łajba i powoli wrastam
w ogromniejący ciszą
krzyk rybitwy.
.
.
.
miejsca alternatywne
.
często moich snach pojawiają się miejsca
w których nie byłem a które doskonale
pamiętam. włóczę się po przegniłych
schodach kamienic. zaglądam
do szaf pełnych rekwizytów z nie mojej
młodości. przeglądam albumy ze zdjęciami
nieobecności.
.
.
.
na polanie
.
wszystko odchodzi. ludzie ptaki a nawet drzewa
z pobliskiego lasu. jeszcze niedawno stałem
wsparty o pień wiekowego dębu. teraz siedzę
na jego karpie i przyglądam się jaszczurce
wygrzewającej w słońcu. w miejscu wczorajszego
lasu kilka brzóz jak wyrzut sumienia. przymierzam
ich siwiznę.
.
.
.
niebawem
.
pamięci Ojca
niebawem dogonię cię ojcze i nasze cisze zbliżą się
do siebie. opowiesz mi o swoich tęsknotach
skrzętnie skrywanych w zaułkach wspomnień.
przybliżam się do twojej ciszy. patrzę jej w oczy.
ogromne jak u koni którym kiedyś nad horyniem
mierzwiłeś grzywy a które dziś
biegną po mnie.
.
.
.
.
TADEUSZ ZAWADOWSKI – poeta, redaktor, krytyk literacki; urodził się 9. 12. 1956 r. w Łodzi, od 1981 roku mieszka w Zduńskiej Woli, gdzie współtworzył Klub Literacki „TOPOLA” ( którego był nieformalnym liderem i redaktorem serii wydawniczej Biblioteka TOPOLI ) oraz Klub Twórczej Pracy „BEZ AUREOLI” . Członek Związku Literatów Polskich. Laureat około 250 międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów literackich oraz wielu nagród literackich m.in.: POLCUL FOUNDATION ( w kapitule m.in. Jerzy Giedroyć, Gustaw Herling – Grudziński, Jan Nowak – Jeziorański) oraz za całokształt twórczości literackiej: IANICIUSA imienia Klemensa Janickiego, Nagrody Ekspresjonistyczną FENIKSA im. Tadeusza Micińskiego i SUPER CYSIORA. Za dokonania na rzecz rodzinnego miasta przyznano mu tytuł Zduńskowolanin Roku 1999 oraz medale Zasłużony dla Miasta Zduńska Wola (2008)i Zasłużony dla Powiatu Zduńskowolskiego (2010). Minister Kultury i Sztuki w roku 1995 przyznał mu tytuł Zasłużony Działacz Kultury. Jest autorem blisko dwóch tysięcy publikacji w ogólnopolskiej, emigracyjnej i zagranicznej prasie literackiej. Swoje wiersze i teksty krytyczne publikował w ponad 250 antologiach literackich. Były tłumaczone na języki: rosyjski, łotewski, chorwacki, bośniacki, serbski, słoweński, macedoński, grecki, hiszpański, włoski, niderlandzki, francuski i angielski. Wydał 18 tomów poetyckich: Fotoplastikon (1987), Witraże (1991), Demony (1992), Przedrośla (1994), Listy z domu wariatów (1995), O Elizabeth, Berenice i jeszcze innych kobietach (1997), Krajobraz z kroplą w tle (1997), Lustra strachu (2000), Ścieżka obok raju (2005), Między horyzontami (2006), Powrót do domu wariatów (2007), Listy i cienie (2011), Kiedyś, (2014) – Nagroda Literacka im. Ryszarda Milczewskiego-Bruno i wyróżnienie XXXVII Międzynarodowego Listopada Poetyckiego , Mrówka (2017) oraz budzik z opóźnionym zapłonem – nominacja do Nagrody Literackiej 43. Międzynarodowego Listopada Poetyckiego, (2019), dopóki budzik tyka (2020), raport z czasów zarazy ( 2021), ptaki spadające w niebo (2023) i senne mosty (2025).