porąbane wyobrażenie
.
tam głęboko w środku jamy czaszki
……………………..w środku obu półkul mózgowych
ukrywa się rozpalone do czerwoności jądro
z inkwizytorskimi obyczajami bezlitośnie palące swojego gospodarza
diabelskimi płomieniami na wzór męczenników
i nie ochłodzisz ich nawet lodowatym oceanem arktycznym
nie zapobiegniesz ognistej uczcie która pochłania twoją duszę
który jest dla niego przygotowany jak szwedzki stół
który zostanie zjedzony do ostatniego nerwu
………………………………………………… do ostatniej pozostałości przedniego
, środkowego i tylnego mózgu
. do ostatniej resztki kory mózgowej
. wydłużonego rdzenia kręgowego
. przysadki mózgowej i mostu
. do ostatniej resztki szarej i białej substancji
. do ostatniej resztki móżdżku
. aż do ostatniego wątku
tylko wtedy piekielny kanibal będzie syty
i jednym potężnym łykiem płynu mózgowo-rdzeniowego
spłucze twoją bramę świadomości do wieczności
a to tylko zasyczy
.
.
.
.
.
.
piekielny kanibal
.
likantrop maldoror
ten frenetyczny skurwysyn
cytuje ci całe fragmenty biblii
zanim poderżnie ci gardło
tak jak to robi mistrz rzeźnicki z tłustymi wieprzami
likantrop maldoror
ten grzeczny chłopak z anielskimi kędziorkami
udzieli ci ostatniego namaszczenia
zanim zacznie pożerać twoją pozornie nieśmiertelną duszę
popijając smacznego indyka z połamanych kości
likantrop maldoror
ten delikatny sadysta
nie będzie marnował z tobą zbyt wiele czasu
ponieważ jest starym praktykiem
więc nie próbuj mu uciec
będziesz w dobrych rękach
.
.
.
.
.
delirium
.
niezmierne zmęczenie twych członków i twej duszy
unosi cię w stronę chimer
niezmierna lekkość jest twoim przewodnikiem
w tajemniczym świecie bajecznych nieśmiertelnych kobiet
które padają nagie do twych stóp
w wyjątkowym spazmie orgazmu
których boskie ciała krzyczą pragnąc twojego istnienia
których żądze otwierają się szeroko jak tajemniczy sezam
i płyną strumieniami silnymi jak nil
. płyną jak eufrat te negroidalne amazonki
a ich piersi przypominają balony braci montgolfier
ich fantastyczne uda są prawie nie do opisania!
jednak ich wzgórki wenus
przypominają gigantyczny wulkaniczny wulkan
pełen gorącej lawy która w mgnieniu oka
zabije każde stworzenie bez wyjątku
i to jest właśnie ich straszna magma
która spali cię na popiół
który wiatr rozrzuci po stosach ciał
bajecznych nieśmiertelnych kobiet
wtedy będzie za późno na stwierdzenie
że byłeś szalony
.
.
.
.
.
śmierć ducha i czasu
.
zostanie tylko popiół
z ciał bajecznych nieśmiertelnych kobiet
z tej która kroczy do przodu
zostanie tylko popiół
z łapiącego oddech fexta
z którego nie zrodził się kolejny feniks
jak nienażarty gigantyczny szczur
duch dżumy obleci świat
i pożre leżące padliny
bakterie się rozlezą
toczek pospolity się rozmnoży
i vibrio cholerae
ustanowi stary nowy porządek śmierci
bez prawa do nowego zbawiciela
.
.
.
.
.
negropolis
.
tam gdzie androgyny pamiętają czasy swoich rządów nad światem
tam gdzie hermafrodyta i narcyz pocieszają się nawzajem w cierpieniu
tam gdzie hipnoza została zamordowana przez morfem
tam gdzie eros został kiedyś powalony przez wenerycznego artylerzystę
tam leży straszne negropolis
negropolis
pełne naszych prywatnych murzynów
narkotycznych demonów i prostytuujących się sukkub
mordujących nieochrzczone dzieci na progach kościołów
negropolis
pełne pijanych klaunów tańczących kankana albo czardasza
wiszących na deskach scenicznych
cycatych śpiewaczek operowych a także szczupłych ciemnoskórych bajader
negropolis
pełne futurystycznych biczowników
biczujących się śmiercionośnymi łańcuchami zębatymi
i kanibali jedzących własne matki
negropolis
pełne skazańców filozofujących młotkiem
zabijających świadomość ignorantów
dla których ślepa wiara jest nadzieją
i to jest to negropolis
pełne ubogich czarnych niewolników
których wolność traktowano jak szmatę
która nadal pozostaje w mrokach naszego umysłu
dlatego błogosławieni niech będą katatonicy
którym pozwolono żyć w iluzji magicznych sal koncertowych
gdzie iluminacja oświetla ich istotę
i czyni ich tak boskimi
ponieważ tylko oni są wolnymi istotami ludzkimi
w świecie rządzonym przez negropolis
.
.
.
Przełożyła Justyna Pokorska
.
.
.
Viki Shock
Urodzony 8 kwietnia 1975 r. w Pradze poeta, prozaik, artysta.
Ukończył Średnią Szkołę Techniczno-Mechaniczną (1990–1995) oraz Husycki Wydział Teologiczny Uniwersytetu Karola (2015–2020).
Pracował jako mechanik, sanitariusz, bibliotekarz, woźny, asystent produkcji w Czeskiej Telewizji, korektor, copywriter, redaktor w agencji prasowej Mediafax, ogrodnik na praskich cmentarzach w Liboc-Vokovice, Bubeneču i Malvazinkach oraz archiwista w Ministerstwie Finansów Republiki Czeskiej.
W latach 1994–1995 samodzielnie wydawał czasopismo literackie „Karpatské příčiny” (wraz z Robertem S. Wronskim).
W latach 1993–1996 i 2002–2005 był członkiem zespołu muzycznego Ironickej Mozek; pisał dla niego teksty piosenek, śpiewał i grał na kazoo. W 2002 roku nakładem wytwórni Vronsky Records ukazała się płyta „Příchod bohů aneb To jste nečekali!”.
W latach 1997–2004 prowadził wydawnictwo samizdatowe THC Review, w którym publikowano zbiory „marihuanowej poezji szalonej” autora i jego przyjaciół w nakładzie od 5 do 30 egzemplarzy (łącznie 31 tytułów). W 2019 roku kontynuował działalność w wydawnictwie internetowym samizdatowym TBC Review, gdzie do tej pory ukazały się 3 tytuły.
W 2004 roku reprezentował czeską poezję na Międzynarodowych Targach Książki w Lipsku.
Współpracował jako redaktor (lub stały współpracownik) z wieloma czasopismami, takimi jak „Babylon”, „Dobrá adresa”, „Přítomnost”, „Pražský patriot”, „Psí víno” i „Reflex”.
Współpracował również z wydawnictwami Clinamen (dla których przygotował m.in. wybór poezji Vladimíra Pospíšila „Kalikrů kalikým”, 2007) i Beletris (wybór opowiadań Filipa Příhody „Kruh pro poníka”, 2005 oraz debiutancki wybór poezji Davida Pillowa Vzkazy’ego „Madame X”, 2012).
Jako artysta zajmuje się rysunkiem i kolażem (w 2008 roku jego prace były wystawiane wspólnie z pracami Eugena Brikcia w Galerii Smečky w Pradze pod tytułem „Starzy/Młodzi”).
Na podstawie jego tekstów reżyser Vladimír Franče nakręcił krótkometrażowe filmy „Odkryjmy sztuczne raje!” (2002), „Zaćmienie” (2003) i „Kosmos” (2004).
W latach 2011–2014 Viki Shock zagrał w krótkometrażowych groteskach Jana Nejedlýego („Medaliony zapomnianych”, „Kurier w ucieczce, czyli Huspenina w niebezpieczeństwie”, „W pułapkach strachu”, „Láďa i Linda” itp.)
Jego teksty tłumaczono na język angielski, bułgarski, francuski, włoski, węgierski, niemiecki, serbsko-chorwacki i hiszpański.
Viki Shock jest autorką trzynastu opublikowanych tomików poezji i prozy.
.
.
.
Justyna Pokorska
Urodzona w Wałbrzychu. Ukończyła stosunki międzynarodowe na SGH w Warszawie, ale wyprowadziła się ze stolicy w Sudety i od kilkunastu lat zajmuje się tłumaczeniami ustnymi oraz pisemnymi z języków czeskiego i słowackiego na język polski. Poza tym prowadzi gospodarstwo agroturystyczne w pobliżu polsko-czeskiej granicy.