***
.
pasza dla ludności cywilnej tel awiwu
dostarczana jest stale z największą troską i delikatnością
o szczegóły dba gigant transportowy maersk
o holocaust
palestyńczyków się dba
prawda?
pasza dla ludności cywilnej waszyngtonu
dostarczana jest stale z największą troską i delikatnością
o szczegóły dba gigant transportowy mediterranean shipping company
o rzeź indian
się dba
o niewolnictwo
się troszczy
prawda?
pasza dla ludności cywilnej pekinu
dostarczana jest stale z największą troską i delikatnością
o szczegóły dba gigant transportowy cosco shipping
o rzeź tybetu
się dba
o wyrżnięcie ujgurów
się troszczy
prawda?
spedycja nosi białe rękawiczki
spedycja nie unosi się pychą
nie zapominajmy jednak
że
pasza nie rośnie na drzewach
pasza wyrasta z lufy karabinu
pasza jest gazą indianinem byłym
niewolnikiem sinkiangiem i tybetem
pasza czuje
myśli
dojrzewa
pewnego dnia
dorwie im się wszystkim
do gardeł
.
.
.
.
Bartosz Czarnotta (ur. 1991), poeta, dawniej wikipedysta, okazjonalnie obieżyświat. Miłośnik kina indyjskiego, baczny obserwator i słuchacz języka. Wydał dwa tomiki poetyckie, „ślepe okna” (2009) oraz „ferma formy” (2015). Organizował bądź współorganizował pokazy filmów południowoindyjskich w Polsce. Artykuły i materiały poświęcone jego działalności ukazywały się w licznych mediach i publikacjach, zarówno w Polsce, jak i w Indiach. Nagradzany i wyróżniany na regionalnych i ogólnopolskich konkursach literackich, między innymi zdobywca drugiego miejsca w XII Turnieju Poetyckim im. Jerzego Kozarzewskiego „Orzech” (2018) oraz wyróżnienia w XVII Ogólnopolskim Konkursie Poetyckim im. C. K. Norwida (2019).