Kategoria: Poezja

znak równości pomiędzy tym
co było i co mogło być

paznokciami wydrapuje napisy na ścianach

W środku zostaną tylko czarne owce.

Instytut Mikołowski ogłasza

Mój pies ma na imię Fred.

czarne języki wylizują mi z uszu brunatny miód.

celnie i niecelnie
w kwiaty zła

Co tu, Panie, ukrywać, w bagnie, w którym żyję
od dawien dawna, bynajmniej nie jest mi już źle.

śmietniki i burdele płaczą po nas.

Wszystkich nas łączy więzienie, bo ciało jest więzieniem.

all you need is love

stare kapcie przy łóżku

Popatrz co mi zrobiłeś

Zapinasz mi kamizelkę,
choć mogłabym zrobić to sama

zabierz tam gdzie całowałeś pierwszy raz

stała z nimi zupełnie naga, choć oni nie chcieli się rozebrać

Zawsze są wiadomości

Pohańbione rewolucje

Nie wydostaniemy się z płonących budynków.

samotny
wtuliłeś się w prochy ziemi aby zrozumieć
od Początku do Końca

ja w tym łańcuchu pokarmowym

300 tysięcy poetów napisało w Polsce 15 milionów wierszy.

jak porażka ze stroną pornograficzną

Dałbym wam pieniądze, przesyt i szybką śmierć.

zrywa plaster z oczu

owinięty płaszczem z luster

Wilia leniwie płynąca nie ma dokąd się spieszyć

Bukiet kwiatów na wysypisku śmieci.

przeciwstawiam temu soczystą nektarynkę

sprawa komplikuje się szczególnie w przypadku wykonywania czynności

ciemiączko, wąska ławka, granica snu.

każdy ma własny sznurek

proszę poczytać prasę a resztę zostawić mnie

noże wiszą w powietrzu

„Po mrok” Rafała Różewicza to najbardziej „zaludniona”, intelektualnie ruchliwa i przemyślana książka w dorobku poety. Takiego powrotu można tylko pozazdrościć.

Chcę być kimś jeszcze oprócz siebie.

problem polega na tym, że w tym konkretnym przypadku, nie było niczego powtarzalnego

słowo stało się czasem

ojciec wrócił ojciec wrócił krzyczę przez sen

Padał deszcz. Papieros w dłoniach
ledwie oddychał pomiędzy kroplami.

czyje będzie na wierzchu

kolor należy najpierw obwąchać, potem można zaufać

Światło mówi – stop.

bydło zwozi się pociągami
zgodnie z zarządzeniem

A przecież poeci jedzą parówki

Od tego bym zaczął.

Każda ryba ma swoją rybią sprawę
i nie ma w tym nic złego

William Butler Yeats przyszedł nad ranem

co zrobimy sierpniową nocą

ile razy użyłam
słowa przepraszam, tyle razy w gardle stanął mi głód.

ulica patrzy na mnie
zza brudnych firanek

w moim dnie blizny// po tobie

co to znaczy widzieć w człowieku
możliwość pewnego zamieszkania?

wysypują się cukierki

możesz rzucać mi prawdę

niełatwa pochwała celów, do których dążymy, walcząc przeciw sobie

ten spór nie jest nasz, te ryby nie mają w sobie Boga

W ludziach biegły grupy biegowe,
dzielnica i całe miasto.

„Rzeczy ostatnie” Piotra Lenarczyka, pierwsza książka prozatorska wydawnictwa j, już dostępna!
Kiedy wszystko już się wydarzyło, zostaje coś jeszcze. Przejęcie kontroli nad zamknięciem wszystkiego. „Rzeczy ostatnie” Piotra Lenarczyka prowadzą nas uczciwie przez kolejne etapy zamykania własnych wątków. Ostatni tort w życiu wydaje się atrakcyjny i prosty, ale każdy kolejny krok jest trudniejszy. W tej książce robi się duże kroki.

Zamroczone zamieranie.

chyba nie chcę wiedzieć co się stanie
po prostu całkuj mnie kochanie

puszczam się z tobą po duktach

są takie miejsca we wrocławiu, o których nie wie nawet straż miejska

podobno tak to smakuje za pierwszym razem

„Piosenka o przymierzaniu”, nowa książka poetycka noworudzkiego poety, prozaika, krytyka literackiego. Czy najlepsza w dorobku autora? Naszym zdaniem zdecydowanie!

usta są wielką raną, która nie daje się zasklepić
o żadnej porze, w żadnym dotyku

Myliłeś małpy z aniołami, przyjacielu
Wieszają za to głową w dół

romskie grupy znajomych rozpalają grilla.

zdobywając główki pełne ptasich marzeń

zahacz się zębami w miejscu odpowiednim
zahacz wędzidełko spływaj po mnie

Wszyscy byli ponadgryzani.

od pokoleń
ta sama wiadomość
podpowiedzi te same

np. pisk, rumień, zdrowe
elementy fauny i flory

Stany Zjednoczone nie podziękowały.

Wieje, a oparcie usuwa się spod pleców.

Jesteś obok słów, na zewnątrz widzenia, to jest świetny świat

podróżowałem pociągiem nacjonalistów nie miałem wyjścia
jechali do wrocławia

ziemia to okrągły kamień który wsadziłem dziś
do kieszeni

niebo przejmuje i odbija
książki i mapy z biblioteki

wolałabym układ pokarmowy
ptaka.

Wszystko było wspaniałe, zanim przestało być istotne

po stronie których ludzi się opowiadam

W awokado barze wiedzą, co to ciągłość.

„Alikwoty”, debiutancka książka poetycka Joanny Pawlik, finalistki XXIV Konkursu Poetyckiego im. Jacka Bierezina, jest już dostępna na stronie wydawnictwa j.

Po co szukać wyjścia z sytuacji bez wyjścia

jednym z nich jest smutny kelner
bez święceń kapłańskich

W razie co wyrżnę hipiskę podprowadzoną z wiecznej wanny Króla Jaszczura
Albo rozbroję w marmurowym okopie
Jedną z twoich histerycznych dup.  

Liberté, Égalité, Fraternité, ou la Mort.

Jedni do cywila.
Inni do przysięgi.
Był jakiś porządek.

boję się,
że myślę i okaże się to prawdą

ciętych kwiatów
powinno się zakazać
jak mięsa

Usta splamione goryczą.

a my degeneraci stworzyliśmy kodeksy
by własnym rękom utrudnić
marsz do cudzych kieszeni

Wielki Kosmopolityczny
Centrysta mógłby być rośliną.

stanąć na wysokości hosanny

Morze wpływa na twoją skórę
i decyduje o kolejności słów.

na kartce w kieszeni spodni miałbym listy do samego siebie