
Wielki mi „Pustek” uczyniłaś w wierszach
Z Tomaszem Dalasińskim rozmawia Patryk Nadolny
kiedy trzymasz początek, już niesiesz koniec

kiedy trzymasz początek, już niesiesz koniec

I taki kanibalizm daje nawet spektakularne efekty; ale może prowadzić do rakowacenia.

Kiedy rusza historia, połączenia między kobietami gwałtownie nabierają znaczenia.

Wszystko ma jakieś powiązania (uśmiech).

Wściekłość jest jakąś reakcją

trzaśnięcie z zaskoczenia łopatą w głowę

Może dlatego boję się tych wierszy.

w nagrodę otrzymujemy tylko jej część

ktoś czule złapał go za ramię

Słowa należą do wszystkich.

Rozdzielanie ich na siłę to forma samookaleczenia.

Język może służyć budowaniu wspólnoty, ale też – jeśli ktoś tego chce – oddzielaniu się od innych, budowaniu barier.

co tam buzuje między okładkam

Użycie lasu jako figury zagubienia jest absolutnie świadome.

Woliera jest odpowiedzią na mój zawód literaturą lesbijską.