Kategoria: Poezja

co może i miało sens

kaligrafie, asemic writing

patrzymy na to samo niebo

sposób myślenia jest w bystrym przyspieszeniu

w sylwetkach mijanych chłopców

wszyscy chcą mieć psa

nikt nie chciał sypać solą

zalśni na kulistym kształcie

dzielę nocleg

do której nie trafi żadna drabina

w najbardziej niezdrowy możliwy sposób

idzie w swoim poncho

Pasy, jakie pasy?

zakrzywione okoliczności budzą respekt

dzień to duże puzzle

pasza dla ludności cywilnej

dróg, którymi chadzałem, nie ma już na mapach.

niespodziewanie i trwa cud,

pan ze złotym wąsem

trzeba tylko
przegryźć sznurek

przynajmniej stać w dobrą stronę

końca jeszcze nie ma

jak ludzie zapatrzeni w siebie

Co z rzeczami po zmarłych.

Nie wibrują, nie masują języka.

złamane sanki

nie zabija się szczęścia

Huśta się lekko

po pionach

ja to muszę powiedzieć

Bóg zaczeka.

Moja dłoń nie żyje.

z którym liczą się młodzi

Będziesz płakać, aż usłyszysz prawdę.

znajdziesz cudzy ząb

widzę twoje kolana

opuśćcie tę instrukcję

tak się dzieje już za dnia

zanim się obudzisz

Szykowałam się na chrzciny

z wiary wyzute i w dodatku święte

Nie żyję bez dzieci

Przy osiedlowym śmietniku.

by utopić burzę

jeśli nie chcecie dziedziczyć

wyobrażam sobie mój krzyk

przed nim nikogo

sprejem na warszawskich murach

klapki spadają z balkonu

Cokolwiek powiem

jedno wolne miejsce

Zabić można tylko lokomotywą.

Musiałeś być nastolatkiem

Wszystkie choroby są w remisji

mylimy niepoliczalne z niewyczerpywalnym

oboje mieliśmy zły gust

chłopcy całujący inne

a zaczynał jako zwykła pięść

Żadnych myśli o pasiastych żyrafach

Nie wrócisz na plac zabaw

Zupełnie jak ludzie.

I nie uciekam

puścić wolno lub dobić

włożyła sukienkę

Wciąż płaczemy

myślenia doda

W środku każdej odpowiedzi.

państwa w doniczkach

podróż trwa

tymczasem wagony myśli

marszczy szyderczo powieki

w dorosłej skórze

niesamowite szelki

zbyt wiele lekcji jest do odrobienia

Pieszczę bez ceregieli

że nie będzie nas dwoje

podchodzi trzech asystentów

Czy to jeszcze nasza baśń?

i ponoszę tego konsekwencje

byłoby mi lżej ale nie jest

Biografia większa od życia

biję się z myślami taktycznie

wąż zdechł

walcząc o prawo do ruchomości

pianino z plastiku

świeże mięso za tipsami

wybacz że to muszę krzyknąć

ściana lasu

w skowyczącym ogniu

nie chcąc nic w zamian

Nie wiem, zobaczę jeszcze.

Memy zmieniły losy wojny.

losu skosztować

ostra nuta

trzy siły

nie zgubić się w drodze do domu

na własne oczy

przewlekłość dni

na krzywej postępu